Cena jednego nieoprawionego egzemplarza wynosiła 70 guldenów co było sporą kwotą gdyż w ciągu roku przeciętna rodzina zarabiała 50 guldenów.

Każdy tom posiada kartę tytułową, wykonaną w miedziorycie przez najwybitniejszych rytowników antwerpskich: J. i H. Wierixa, P. Huysa, Ph. Galla i P. Verheidena. Tom pierwszy zawiera frontyspis i trzy ryciny Verheydena, tom trzeci drzeworytowy frontyspis G. van Kampena, tom czwarty drzeworyty Wierixów. Karta tytułowa nawiązuje do Iz 65,25 a przedstawia cztery zwierzęta lwa, byka, wilka i jagnię wspólnie posilające się z jednego koryta25 Wilk i baranek paść się będą razem; lew też będzie jadał słomę jak wół;... (BT).

Krytyka tekstu Biblia ta została zaaprobowana przez papieża Grzegorza XIII, lecz praca Ariasa Montanusa spotkała się z surową krytyką, między innymi dlatego, że wyżej cenił on oryginalny tekst hebrajski niż łacińską Wulgatę. Głównym krytykiem Montanusa był hiszpański profesor orientalistyki i teolog z Salamanki León de Castro, uznający Wulgatę za ostateczny autorytet.