– japońska, opuszczona wyspa na Morzu Wschodniochińskim, położona około 15 km od Nagasaki i wchodząca w skład prefektury Nagasaki, której to miasto jest stolicą.
Opis wyspy Wyspa jest podłużnym, sztucznie rozbudowanym i otoczonym betonowym falochronem skalistym tworem, mającym 0,48 km długości i 0,16 km szerokości. Jej powierzchnia wynosi 0,063 km², zaś linia brzegowa ma długość około 1 km. Znajdują się na niej liczne, niezamieszkane bloki i pozostałości kopalni węgla.
Historia mały|lewo|Schemat pokazujący stopniowe, sztuczne powiększanie wyspy Przed końcem XIX wieku Hashima była wystającym z morza kawałkiem skały, porośniętym gdzieniegdzie małą roślinnością, służącym głównie za miejsce gniazdowania ptaków morskich. Czasami była używana jako tymczasowe schronienie przez rybaków z Nagasaki i okolicznych wysp.
Pierwsi stali osadnicy pojawili się na wyspie w 1887 roku, kiedy odkryto na niej złoża węgla kamiennego. Z czasem wyspa ulegała stopniowemu, sztucznemu powiększeniu przy pomocy materiału pozostałego po kopaniu kolejnych szybów. W latach 30.