W pracy tej autor ściśle przestrzegł kanonów retoryki greckiej i łacińskiej, uznając antyczny styl pisarstwa historycznego za najdoskonalszy. Bruni odrzucił średniowieczne przeświadczenie o wpływach sił nadprzyrodzonych na bieg historii. Skupił się na historii politycznej i ludziach, którzy ją tworzyli. W uznaniu za to dzieło Bruni i jego potomkowie zostali zwolnieni z obowiązku płacenia podatków przez Republikę Florencką.
Leonardo Bruni został pochowany na koszt państwa na cmentarzu Santa Croce we Florencji, do trumny włożono kopię jego Historii florenckiej oraz koronę laurową na jego głowę. Grobowiec Leonarda Bruni wykonał Bernardo Rossellino.
Ważniejsze prace: Historia florencka w 12 księgach, (Historiarium Florentinarum Libri XII), druk 1610; Komentarze do dziejów greckich, druk 1539; Komentarze do dziejów Włoch w jego czasach, (Rerum suo tempore in Italia gestarum commentarius), druk 1539; O studiach literackich, (De studiis et litteris); O wojnie italskiej przeciw Gotom (De Bello Italico adversus Gothos), druk 1470; O wojnie punickiej, druk 1490; Żywot Dantego, (Vita di Dante); Listy, (Epistolae Familiares) - dziesięć tomów listów. Żywot Cycerona (Vita Ciceronis)
Spór z Alonso Garcią