Architektura cerkwi stanowi wyjątkowe połączenie wpływów zachodnich oraz architektury bizantyńskiej. Zbudowana jest na zachodnim planie bazylikowym (od wschodu zakończonym apsydą), co jest ewenementem w tym rejonie Rumunii, choć nie spełnia on tutaj swej roli związanej z oświetleniem kościoła (wysoki dach, małe okienka). Jednocześnie zachowany jest bizantyjski podział na nawę i przednawie. Połączenie tych części świątyni ze sobą jest jednak o wiele szersze, niż niewielkie tylko przejście spotykane w typowych cerkwiach mołdawskich, a jednocześnie podzielone są na nawę główną i nawy boczne; w górnych częściach posiadają nawet symulowane empory. Ściany zewnętrzne wzmocnione są przyporami.
Typowy dla mołdawskich cerkwi charakter posiada już przedsionek, dobudowany w 1559 r. z fundacji hospodara Aleksandra Lăpușneanu. Z tego okresu pochodzi również kamieniarka obramowań okien i drzwi cerkwi, wykonane w stylu gotyckim. W 1781 r. wzniesiono wolno stojącą dzwonnicę.a
Wnętrze cerkwi ozdobione jest malowidłami pochodzącymi pierwotnie zapewne z czasów Stefana Wielkiego, tj. z 2. połowy XV w., które jednak poddawano restauracji i przeróbkom w XVI oraz XIX w.