Zastosowano w niej dwa oddzielne typy rdzeni obliczeniowych: wysokowydajne P-Core (Performance), zoptymalizowane pod kątem jednowątkowych, najbardziej wymagających operacji, oraz mniejsze, energooszczędne rdzenie E-Core (Efficient), obsługujące procesy w tle i zwiększające wydajność w zadaniach wielowątkowych.
Praktyczne zastosowanie oraz skalę zmian w tej architekturze dobrze obrazuje 14. generacja układów (Raptor Lake Refresh) w bezpośrednim starciu ze współczesną konkurencją. Model Intel Core i5-14400F fizycznie posiada 6 rdzeni typu P-Core oraz 4 rdzenie typu E-Core, co przekłada się na obsługę aż 16 wątków logicznych z taktowaniem w trybie Turbo sięgającym 4,7 GHz. Stanowi to drastyczny kontrast architektoniczny względem konkurencyjnych rozwiązań – układ AMD Ryzen 5 7500F (mikroarchitektura Zen 4) oferuje tradycyjne, jednorodne 6 rdzeni i 12 wątków, nadrabiając to wyższym maksymalnym taktowaniem zegara (do 5,0 GHz). Przejście na architekturę hybrydową wymusiło na inżynierach Intela również zastosowanie specyficznych standardów I/O.