thumb|Arcykapłan Arcykapłan (hebr. כהן הגדול Kohen ha-Gadol) – najwyższy dostojnik religijny w starożytnym Izraelu od 1250 p.n.e. wyjścia Izraelitów z Egiptu do 70 n.e.
Urząd arcykapłana Arcykapłan (gr. archiereus), zwany też najwyższym kapłanem (hebr. kohen ha-gadol – „kapłan wielki”), głównym kapłanem (hebr. kohen ha-rosz – „kapłan-głowa”) i namaszczonym kapłanem (hebr. kohen ha- mashiach – „kapłan-mesjasz”) łączył w sobie funkcje najwyższego pośrednika między Bogiem, a Izraelem, zwierzchnika Przybytku Mojżeszowego, a potem Świątyni Jerozolimskiej, przełożonego kapłanów i lewitów oraz naczelnika (patriarchy) rodu Aaronitów. Arcykapłan Boga Jahwe był osobą szczególnie uświęconą i posiadał pełnię władzy kapłańskiej. Tylko on i tylko raz do roku (w święto Jom Kipur) mógł wejść do Miejsca Najświętszego Świątyni, aby dokonać przed Bogiem przebłagania za grzechy całego narodu. Obowiązywały go szczególnie restrykcyjne przepisy dotyczące czystości rytualnej, np. mógł mieć za żonę tylko dziewicę (Kpł 21,13-14).
Strój arcykapłana thumb|Arcykapłan i Lewici. Arcykapłan wyróżniał się spośród innych kapłanów specjalnym strojem liturgicznym.