Jest kruchy, pusty w środku, powyginany, czasami spłaszczony. Powierzchnia gładka, tej samej barwy co kapelusz. Podstawa obrośnięta białawą grzybnią. Cechy mikroskopowe; W hymenium brak cystyd, w strzępkach brak sprzążek, są one natomiast inkrustowane pigmentem. Wysyp zarodników różowy. Zarodniki gładkie, bezbarwne, w kształcie wieloboczne i kanciaste (5–6 boczne). Mają rozmiar 8–11 × 5–8 µm. W środku posiadają jedną kroplę tłuszczu. Gatunki podobne Jest kilka gatunków dzwonkówek o brązowych kapeluszach. Najbardziej podobne są: dzwonkówka tarczowata (Entoloma clypeatum), która jest większa i ma miąższ o zapachu mąki, dzwonkówka jedwabista (Entoloma sericeum), wytwarzająca owocniki jesienią.
Występowanie i siedlisko Stwierdzono występowanie tego gatunku w Europie oraz w USA. W Polsce jest pospolity.
Rośnie na ziemi po kilka sztuk lub w większych skupiskach w różnego rodzaju lasach, zaroślach, parkach, na obrzeżach dróg. Owocniki wytwarza od kwietnia do maja.
Znaczenie Nie tworzy mykoryzy z drzewami. Grzyb trujący (7 grupa zatruć). Pierwsze objawy zatrucia występują po upływie 1/2–3 godzin od spożycia. Są to zatrucia gastrotoksyczne. Objawiają się mdłościami, wymiotami, biegunką. Trwają kilka dni.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Grzyby trujące Kategoria:Mykobiota Polski