Najstarsze rejestrowane europejskie dokumenty na papierze pochodzą z XI wieku n.e.
Papiernictwo w Polsce W Polsce pierwsza papiernia powstała w 1491 roku w Prądniku Czerwonym pod Krakowem. Od 1510 roku była własnością wydawcy pierwszych polskich druków, Jana Hallera.
Dzięki dynamicznemu rozwojowi rękodzieła nastąpiło szybkie i trwałe upowszechnienie się papiernictwa na obszarze środkowo-wschodniej Europy. Produkowany wówczas w Polsce papier zaspokajał nie tylko krajowe potrzeby, ale docierał także do krajów ościennych, m.in. na Węgry, Mołdawię i do Państwa Moskiewskiego. Do dziś zachował się moskiewski dokument z XVI w. sporządzony na papierze pochodzącym ze świdnickiej papierni.
Do najstarszych papierni na obecnych ziemiach polskich należały młyny w Toruniu (XV w.), we Wrocławiu, Świdnicy, Nysie, Raciborzu. Później powstały kolejne w okolicy Poznania, Wilna, Lublina, Warszawy i Krakowa.
Najstarszą polską papiernią działającą do dziś jest założony w 1605 r. młyn w Dusznikach-Zdroju w którym obecnie mieści się Muzeum Papiernictwa.
Do początku drugiej połowy XIX w. wszystkie polskie papiernie używały do produkcji papieru szmat lnianych, konopnych i innych włókien roślinnych. Od lat 60. XIX w.