thumb|200px|Gianfrancesco Poggio Bracciolini Gianfrancesco (Giovanni Francesco) Poggio Bracciolini (ur. 11 lutego 1380 w Terranuova, zm. 30 października 1459 we Florencji) – włoski humanista i historyk.
Studiował we Florencji. W 1404 został sekretarzem papieża Bonifacego IX, funkcję tę sprawował za czasów pontyfikatu Innocentego VII, Grzegorza XII, Aleksandra V i Jana XXIII, do 1415. Następnie podróżował po Francji, Niemczech i Szwajcarii; w czasie tych podróży odnalazł w bibliotekach klasztornych zapomniane teksty autorów rzymskich, m.in. Cycerona, Lukrecjusza, Kwintyliana, Tacyta, Witruwiusza. W 1423 został ponownie sekretarzem papieskim, funkcję tę sprawował do 1450. W latach 1453–1458 był kanclerzem Florencji.
Dziadek Braccioliniego ze strony matki, Michaelle Frutti, był notariuszem. To po nim Poggio odziedziczył umiejętność pięknego pisania. Sam Bracciolini twierdził, że i jego ojciec był notariuszem, choć ta informacja nie ma potwierdzenia innego niż słowa kopisty.