Natomiast lewa kolumna Armii Ochotniczej (1 DP i 1 DKaw.) skierowała się w rejon Sandata-Iwanowka w celu odrzucenia sił bolszewickich i połączenia się z resztą Armii w Nowo-Pawłowce.
4 lipca został zdobyty chutor Piesczanookopska, gdzie zdobyto wielu jeńców. Pułkownik Drozdowski jako pierwszy spośród białych dowódców podjął decyzję o przyjęciu w skład swojej dywizji byłych czerwonoarmistów. Sformował z nich tzw. Batalion Sołdacki, wkrótce rozwinięty w 1 Sołdacki Pułk (przejął on tradycje carskiego 83 Samurskiego Pułku Piechoty). W tym czasie 3 DP podeszła pod Biełą Glinę, atakując ją w nocy z 5 na 6 lipca. Podczas nocnego szturmu poległ płk Michaił Żebrak-Rustanowicz, dowódca jednego z pułków 3 DP, a także większość oficerów jego sztabu. Ogółem zginęło ok. 400 żołnierzy, w tym ok. 80 oficerów.