Gajk Badałowicz Owakimian (ros. Гайк Бадалович Овакимян; ur. 11 sierpnia 1898, zm. 13 marca 1967) – radziecki funkcjonariusz służb specjalnych, dyplomata i inżynier pochodzenia ormiańskiego. Generał major NKWD i jego rezydent w Nowym Jorku aktywny w latach trzydziestych, zastępca szefa wywiadu zagranicznego. Po zwolnieniu ze służby dyrektor Naukowego Instytutu Doświadczalnego Przemysłu Chemicznego. Zaangażowany w sprawę Rosenbergów i likwidację Lwa Trockiego, aktywny na polu szpiegostwa atomowego i przemysłowego.
Życiorys Do Stanów Zjednoczonych przybył w 1933 i rozpoczął działalność wywiadowczą pod przykrywką Amtorgu. Inżynier z zawodu, specjalizował się w szpiegostwie przemysłowym.
W książce FBI-KGB War (1986) agent FBI Robert J. Lamphere i Tom Shachtman napisali Często określano go mianem "Cwanego Ormianina", co było jednocześnie miarą jego przebiegłości, bo do końca nie wiedziano, czy jest istotnie Ormianinem, czy nie. Owakimian nie był dużej postury, przy wzroście 1,68 metra ważył 72 kilogramy.