Kongres radykałów z 14–15 marca 2011 przegłosował większością 93% głosów decyzję o uniezależnieniu partii od UMP i o wystawieniu własnego kandydata (którym został Jean-Louis Borloo) w wyborach prezydenckich w 2012. W tym samym roku Partia Radykalna przystąpiła do organizowania nowej centroprawicowej koalicji politycznej pod nazwą Sojusz. Blok ten nie podjął szerszej wspólnej działalności, a jego członkowie ostatecznie poparli Nicolasa Sarkozy’ego. W wyborach do Zgromadzenia Narodowego w tym samym roku 12 jej kandydatów zostało wybranych do tej izby francuskiego parlamentu, z czego sześciu pod szyldem UMP, a sześciu pod szyldem radykałów (w większości z poparciem UMP). W 2012 partia przystąpiła do federacyjnej Unii Demokratów i Niezależnych, w 2017 wprowadziła kilkuosobową reprezentację do niższej izby parlamentu.