Zbigniew Tadeusz Zielonka (ur. 12 sierpnia 1929 w Poznaniu, zm. 24 stycznia 2021 w Słupsku) – polski filolog, historyk, prozaik, eseista, publicysta oraz scenarzysta telewizyjny. Naukowiec - prekursor badań z geografii życia literackiego.
Życiorys Urodził się 12 sierpnia 1929 roku w Poznaniu. W roku 1950 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Kcyni. Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. W latach 1954–1974 pracował jako nauczyciel w szkołach średnich Opola. W 1974 uzyskał stopień doktora, w tym samym roku rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Słupsku. W latach 1999–2005 był pracownikiem naukowym Bałtyckiej Wyższej Szkoły Humanistycznej w Koszalinie.
Zmarł 24 stycznia 2021 w Słupsku, pochowany w alei zasłużonych na cmentarzu komunalnym w Opolu (kwatera 2 Zasłużonych-1B-1b)Informacje w serwisie Grobonet.
Twórczość literacka Debiutował jako pisarz w 1954 na łamach czasopisma „Wici”.
Powieści historyczne W Jemielnicy sądny dzień (1956), Orły na sarkofagu (1964), Klucz ziemi (1965), Ziemie wschodząca (1973), Księga Henrykowska (1979), Henryk Prawy (1982),