Armia Wyzwolenia Rosji (ros. Армия возрождения России) – powstańcza formacja zbrojna białych podczas wojny domowej w Rosji.
Została ona utworzona wiosną 1920 r. przez gen. mjr. Michaiła A. Fostikowa. Do 9 lutego tego roku dowodził 2 Kubańską Dywizją Kawalerii, kiedy został ciężko ranny i ewakuowany do rodzinnej stanicy. Jego jednostka, a właściwie jej resztki, w marcu została oddzielona od głównych wojsk Kozaków kubańskich. Przeszła do miasta Batałpaszyńsk, gdzie gen. M. A. Fostikow zorientował się, że nie ma już możliwości dołączenia do reszty wojsk białych, zbierających się w Noworosyjsku w celu ewakuacji na Krym. W tej sytuacji schronił się w górskich rejonach Północnego Kaukazu, gdzie zaczął zbierać siły i dozbrajać się. Pierwsze działania polegały na nagłych napadach na bolszewickie garnizony w stanicach i mniejsze oddziały.
W połowie czerwca gen. M. A. Fostikow zjednoczył wszystkie oddziały Kozaków kubańskich, które pozostały na Kubaniu i Północnym Kaukazie, tworząc z nich Armię Wyzwolenia Rosji. Szefem sztabu został płk Tupoliew. Liczyła ona wówczas kilka tysięcy kozackich powstańców.