W obecnej postaci katedra jest gotycka. Najstarszą częścią jest nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym i sześciodzielnym prezbiterium oraz skrzyżowanie naw (ok. 1270 r.). Z XIV wieku pochodzi korpus nawowy, nakryty sklepieniem krzyżowo-żebrowym wspartym na służkach przylegających do filarów wiązkowych oraz murów obwodowych. Późny gotyk (ok. 1420 r.) reprezentuje kaplica Książęca, która nakryta jest sklepieniem będącym kombinacją form charakterystycznych dla sklepienia sieciowego, gwiaździstego, krzywobieżnego i zwierciadlanego.
Na zewnątrz mury są oszkarpowane (z wyjątkiem przyziemi wież zachodnich i elewacji transeptu), przypory kaplicy Książęcej zwieńczone są pinaklami. Architektura katedry charakteryzuje się przezroczystością konstrukcji, przez co powierzchnia okien wypełnia większą przestrzeń ścian poszczególnych przęseł. Wyjątek stanowią elewacje transeptu, przyziemia wież oraz kaplicy Wszystkich Świętych, gdzie elewacje są surowsze, a okna mniejsze.