między nimi zachodzi pewien dialog, nie rezygnując relacji z widzem, chcąc pokazać autorytet cesarza. Naprzeciwko nich usytuowani święci patroni utrzymują jedynie kontakt z widzem. Święty Jan w sposób ostentacyjny prezentuje otwartą księgę z treścią prologu napisanej przez niego Ewangelii, zaś ubrany w strój pontyfikalny biskup z Arezzo wykonuje gest błogosławieństwa. Hierarcha powołując się na treści Ewangelii legitymizuje swoją władzę, władzę apostolską, pochodzącą bezpośrednio od Boga. Figury te powstały około 1255-60 i wiążą się z wyrażeniem pamięci o dobroczyńcach i kultu patronów, tym samym tworzą zapoczątkowaną w katedrze naumburskiej tradycją kommemoracji poprzez umieszczenie w prestiżowym miejscu (tj. w chórze, gdzie zazwyczaj umieszczano figury apostołów) rzeźbionych wizerunków fundatorów i opiekunów świątyni. Bezpośredni związek z Naumburgiem widoczny jest w stylu miśnieńskich posągów, co więcej badacze przypuszczają o bezpośrednim związku tych dzieł z Mistrzem Naumburskim, znanym z dekoracji zachodniego chóru i przylegającej do niego przegrody chórowej w tamtejszej katedrze. Związek z Naumburgiem uwydatnia również styl baldachimów umieszczonych ponad głowami rzeźb fundatorów i patronów katedry miśnieńskiej oraz podobne w formie baldachimy kamiennych stalli w prezbiterium.