thumb|Portal z opactwa na Ołbinie thumb|Archiwolty portalu opactwa na Ołbinie thumb|Głowica kolumny z kościoła opackiego na Ołbinie thumb|Awers tympanonu fundacyjnego thumb|Rewers tympanonu fundacyjnego Opactwo św. Wincentego na Ołbinie – dawne opactwo benedyktynów, a następnie norbertanów, znajdujące się na terenie dawnej wsi Ołbin (na terenie dzisiejszego Parku Świętej Edyty Stein), leżącej obecnie w granicach Wrocławia. Klasztor został ufundowany w latach 30. XII w., a zburzony w 1529. Fragmenty detali architektonicznych pochodzących z opactwa zostały wykorzystane w innych budynkach.
Architektura Wygląd opactwa na Ołbinie jest znany z opisów. Ponad 30 lat po jego zburzeniu w 1562 powstał plan Wrocławia Barthela Weihnera, na którym znalazło się jego rysunkowe przedstawienie. Zabudowania opactwa wybudowano na wzniesieniu między rozlewiskami Odry. Były one połączone groblą z drogą do Milicza. Kościół opacki był trójnawową bazyliką o długości nawy bocznej ok. 55 m. Miał co najmniej 6 przęseł. Zabudowania klasztorne znajdowały się na południe od kościoła, a na południe od nich wzniesiono kolejny całkowicie zabudowany dziedziniec. Na wschód od klasztoru usytuowane były cztery dziedzińce z zabudowaniami gospodarczymi. Na północny zachód od kościoła klasztornego wznosił się kościół św. Michała.