Cieszyło się dużym powodzeniem, ze względu na szybkie reagowanie na potrzeby czytelników. Położenie dużego nacisku na najbardziej palące problemy miejscowego społeczeństwa oraz ścisłe powiązanie tematyki pisma z życiem publicznym Radomia i okolic, przyczyniało się do dużej czytelności pisma.

Pierwszym, a zarazem najdłużej piastującym stanowisko, redaktorem naczelnym "Życia Robotniczego" był Józef Grzecznarowski, późniejszy prezydent Radomia. ostatnim redaktorem był natomiast Kazimierz Jaworski. Ostatni numer tygodnika ukazał się 30 października 1936 r., po tej dacie pismo ukazywało się do roku 1939 jako mutacja warszawskiego "Robotnika", pod tytułem "Życie Robotnicze Radomia i Okolicy".

Pismo o tym samym tytule wydawano ponownie od 1 kwietnia 1945 r. do października 1946 r. jako organ Miejskiego i Powiatowego Komitetu PPS. Redaktorem naczelnym był Tadeusz Bilewicz, a następnie Tadeusz Jakubowicz. Od stycznia 1946 r. pismo miało podtytuł Organ Wojewódzkiego Komitetu PPS w KielcachTeofil Głowacki, Górny bieg. Wspomnienia, Warszawa 1983, s. 288-289..