thumb|250px|Martwa natura (ok. 1655), Mauritshuis Haga thumb|250px|Martwa natura z Pronkbekerem (ok. 1660), Galeria Malarstwa i Rzeźby Muzeum Narodowego w Poznaniu thumb|250px|Martwa natura z rybami (ok. 1650), Gemaeldegalerie Drezno Abraham Hendrikszoon van Beyeren lub Beijeren (ur. w 1620 lub 1621 w Hadze, zm. w marcu 1690 w Overschie koło Rotterdamu) – holenderski malarz okresu baroku, uważany za jednego z najwybitniejszych malarzy martwej natury.
Życiorys Urodził się w Hadze jako syn Hendrika Gilliszoona van Beijeren. W kwietniu 1639 w Lejdzie ożenił się z Emerentią Staecke. Jego drugą żoną była Anna van den Queborn, którą poślubił w lutym 1647 w Hadze.
W 1640 został członkiem cechu malarzy w Hadze. W 1656 był współzałożycielem Confrerie Pictura. W latach 1657–1963 działał w Delfcie, w latach 1663–1669 w Hadze, od 1669 do 1674 w Amsterdamie, od 1674 przez rok w Alkmaarze, w latach 1675–1677 w Goudzie, a od 1677 do śmierci w Overschie.
W 1636 był uczniem Tymana Crachta.