(Ginczanka i Słonimski), „Twórczość” nr 9. 1994 Izolda Kiec, Zuzanna Ginczanka. Życie i twórczość. 1996 Mieczysław Inglot, „Non omnis moriar” Zuzanny Ginczanki: w kręgu konwencji literackiej, „Acta Universitatis Wratislaviensis. Prawo” nr 251. 1998, Agata Araszkiewicz, Melancholia Zuzanny Ginczanki, „Res Publica Nova” nr 5, ss. 55-80 1999, Agata Araszkiewicz, „Wypowiadam wam moje życie". O ostatnim wierszu Zuzanny Ginczanki, „Res Publica Nova” nr 7-8, ss. 50-65 2001 Agata Araszkiewicz, Wypowiadam wam moje życie. Melancholia Zuzanny Ginczanki. 2001 Maria Janion, Prze-pisać los Ginczanki, wstęp do A.Araszkiewicz, Wypowiadam wam moje życie. Melancholia Zuzanny Ginczanki. 2008 Agnieszka Haska, „Znałam tylko jedną żydóweczkę ukrywającą się…” Sprawa Zofii i Mariana Chominów, „Zagłada Żydów. Studia i Materiały” [Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFIS PAN, Warszawa] nr 4. 2009 Małgorzata Dubrowska, „Pismo i rana” w twórczości Zuzanny Ginczanki, w: Pogranicza kulturowe (odrębność – wymiana – przenikanie – dialog). Studia i szkice, red. O. Weretiuk, J. Wolski, G.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zuzanna Ginczanka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.