Występowało co najmniej osiem kręgów krzyżowych, jednak nie tworzyły one synsacrum. Obecność czterech kręgów ogonowych sugeruje, że Nemicolopterus miał krótki ogon. Łopatka, mierząca około 11,5 mm długości, była dłuższa od kości kruczej, która mierzyła 8,3 mm. Kości te nie były ze sobą zrośnięte.
Przeprowadzona przez Wanga i współpracowników analiza kladystyczna wykazała, że Nemicolopterus jest bazalnym przedstawicielem Dsungaripteroidea i taksonem siostrzanym kladu Ornithocheiroidea, obejmującego zwierzęta o rozpiętości skrzydeł przekraczającej dziesięć metrów, takie jak Quetzalcoatlus. Pozycja filogenetyczna Nemicolopterus crypticus sugeruje, że ornitocheiroidy wyewoluowały z bezgrzebieniowych i bezzębnych nadrzewnych form owadożernych.
Nemicolopterus jest najlepiej spośród wszystkich znanych pterozaurów, zwłaszcza pterodaktyli, przystosowany do prowadzenia nadrzewnego trybu życia. Jego odkrycie potwierdza również wysokie zróżnicowanie fauny grupy Jehol, porównywalne z tym w Fossillagerstätte: górnojurajskim w Solnhofen oraz dolnokredową formacją Santana w Brazylii.
Przypisy
Kategoria:Pterodaktyle Kategoria:Pterozaury kredy