Imre Pozsgay (wym. , ur. 26 listopada 1933 w Kóny, zm. 25 marca 2016) – węgierski polityk, politolog. Poseł do parlamentu w latach 1983–1994, jeden z liderów węgierskiej transformacji ustrojowej.
W 1957 ukończył Instytut Lenina w Bacs. W tym samym roku wstąpił do Węgierskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (WSPR). Wiceminister kultury (1975), później minister kultury, oświaty i szkolnictwa wyższego (1976–1982). Wyrażał poglądy liberalne i reformatorskie. Po odejściu wieloletniego przywódcy węgierskich komunistów Jánosa Kádára uzyskał duże wpływy w partii i stojąc na czele skrzydła reformatorskiego, przeprowadził proces odgórnej (tj. zainicjowanej przez samą przez partię komunistyczną) transformacji ustrojowej. Dla swych działań Pozsgay uzyskał akceptację prowadzącego podobną politykę przywódcy ZSRR Michaiła Gorbaczowa. Wkrótce Węgierska Socjalistyczna Partia Robotnicza zaczęła de facto samolikwidację, usuwając z konstytucji, charakterystyczny dla uzależnionych od ZSRR państw, zapis o swojej kierowniczej roli w państwie, co doprowadziło praktycznie do rezygnacji z wszechwładzy. Węgierska Socjalistyczna Partia Robotnicza wyrzekła się także doktryny komunistycznej.