Boutefeu – francuski niszczyciel z okresu I wojny światowej, jedna z 12 zbudowanych jednostek typu . Wyporność okrętu wynosiła 862 tony, a jego główne uzbrojenie stanowiły dwa działa kalibru 100 mm wsparte lżejszą artylerią oraz bronią torpedową. Napędzana turbinami parowymi jednostka rozwijała prędkość 31 węzłów, osiągając zasięg 1200–1400 Mm przy prędkości 12–14 węzłów.
„Boutefeu” został zwodowany 2 maja 1911 roku w stoczni w Bordeaux, a w skład Marine nationale wcielono go 25 listopada 1912 roku. Okręt służył na Morzu Śródziemnym, aktywnie uczestnicząc w działaniach wojennych. Niszczyciel zatonął nieopodal Brindisi 15 maja 1917 roku, po wejściu na minę postawioną przez niemiecki okręt podwodny SM UC-25.
Projekt i budowa Po zbudowaniu serii niszczycieli (fr. contre-torpilleur d’escadre) „450-tonowych” (typów: , i ) dowództwo marynarki francuskiej Marine nationale podjęło działania w celu pozyskania większych okrętów. W 1907 roku Rada Najwyższa Floty postanowiła, że do 1919 roku zostaną zbudowane 63 nowe jednostki tej klasy, co oznaczało wodowanie sześciu–siedmiu okrętów rocznie.