Do 1961 związany zawodowo z krajem jako pracownik naukowy w Instytucie Urbanistyki i Architektury w Warszawie, architekt w państwowych biurach projektowych (m.in. w Biurze Projektów Przemysłu Węglowego w Krakowie i w Biurze Studiów I Projektów Komunikacji w Warszawie) oraz, w latach 1956–1961, jako Sekretarz Generalny SARP w Warszawie. Od 1961 wiele podróżuje, wygłaszając wykłady oraz badając i dokumentując architekturę dawną i najnowszą.

Owocem tych badań jest kilkaset artykułów w czasopismach fachowych w kraju i za granicą, liczne książki przedstawiające w formie historycznej syntezy architekturę wybranych krajów bądź stanowiące monografie architektów oraz zbiór kilkuset tysięcy przeźroczy, dokumentujących architekturę całego świata od najstarszych zabytków budownictwa po obiekty współczesne. Od 1956 zaangażowany poprzez SARP w różnorodne prace i działania – organizacyjne, wystawiennicze, wydawnicze – na rzecz polskiego środowiska architektonicznego. W 1977 współzałożyciel bazy informacji architektonicznej Arkisyst przy UNESCO. W 1981 otrzymał prestiżowe wyróżnienie im. Jeana Tschumiego, przyznawane przez Międzynarodową Unię Architektów (UIA) za promowanie kultury architektonicznej i wymianę informacji o architekturze w świecie.