kubryk załogi oraz kambuz mieściły się także w nadbudówce dziobowej, a kubryk podoficerów oraz kabiny oficerów i dowódcy znajdowały się w nadbudówce rufowej. Na końcu pokładu dziobowego znajdował się niski pomost bojowy ze sterówką oraz platforma reflektorów, a nadbudówkę rufową zajmowały pomieszczenia radiostacji, pisarza i toalety oficerskie. Na okręcie zainstalowano dwa maszty: główny, usytuowany za pomostem (znacznie wyższy niż na pozostałych okrętach typu) i znacznie niższy drugi, znajdujący się na nadbudówce rufowej (w końcu 1913 roku wysoki przedni maszt został wymieniony na krótszy, trójnożny).

Długość całkowita okrętu wynosiła 78,5 metra (76 metrów między pionami), szerokość całkowita 8,04 metra (7,804 metra na wodnicy) i maksymalne zanurzenie na rufie 2,94 metra. Wyporność normalna wynosiła 876 ton.

Załoga okrętu składała się zazwyczaj z 5–6 oficerów oraz 75–77 podoficerów i marynarzy.