Magazyny amunicyjne dział wyposażone były w system zraszania i zalewania, a amunicję dostarczano za pomocą dwóch podnośników napędzanych silnikami elektrycznymi, wyposażonych w rezerwowy napęd ręczny. Dane do prowadzenia ognia uzyskiwano za pomocą systemu hydraulicznego Germaina.
Niszczyciel wyposażono w cztery nadwodne wyrzutnie torped kalibru 450 mm, umieszczone w dwóch podwójnych aparatach usytuowanych na górnym pokładzie, na obu burtach między kominami a nadbudówką rufową. Masa aparatu wyrzutni wynosiła 1558 kg, a kąty naprowadzania po 45° w każdą stronę trawersu. Używano przeważnie torped M1909R, których łączny zapas wynosił sześć sztuk. Długość torpedy wynosiła 5,25 metra, a jej masa 710 kg (w tym głowica bojowa o masie 110 kg). Pojemność zbiornika powietrza wynosiła 322 dm³, a ciśnienie w nim 150 kG/cm². Zasięg torpedy wynosił 2000 metrów przy prędkości 34 węzłów oraz 3000 metrów przy 30 węzłach.
W trakcie wojny uzbrojenie niszczyciela wzmocniono o pojedyncze działo przeciwlotnicze kalibru 47 mm lub 75 mm oraz dwa karabiny maszynowe St Etienne kalibru 8 mm, a na pokład zabierano 8–10 bomb głębinowych systemu Guirauda.