Fourche – francuski niszczyciel z okresu I wojny światowej, jedna z 12 zbudowanych jednostek typu . Wyporność okrętu wynosiła 859 ton, a jego główne uzbrojenie stanowiły dwa działa kalibru 100 mm, uzupełnione lżejszą artylerią oraz bronią torpedową. Napędzana turbinami parowymi jednostka rozwijała prędkość 31 węzłów, osiągając zasięg 1200–1400 Mm przy prędkości 12–14 węzłów.
„Fourche” został zwodowany 21 października 1910 roku w stoczni w Nantes, a do służby w Marine nationale wcielono go 4 grudnia 1911 roku. Okręt służył na Morzu Śródziemnym, aktywnie uczestnicząc w działaniach wojennych. „Fourche” został zatopiony 23 czerwca 1916 roku w Cieśninie Otranto, storpedowany przez austro-węgierski okręt podwodny .
Projekt i budowa Po zbudowaniu serii niszczycieli (fr. contre-torpilleur d’escadre) „450-tonowych” (typów: , i ) dowództwo marynarki francuskiej Marine nationale podjęło działania zmierzające do pozyskania większych okrętów. W 1907 roku Rada Najwyższa Floty postanowiła, że do 1919 roku zostaną zbudowane 63 nowe jednostki tej klasy, co oznaczało wodowanie sześciu–siedmiu okrętów rocznie.