Urządzenia napędowe Siłownia jednostki składała się z dwóch turbin parowych systemu Rateau wyprodukowanych przez macierzystą stocznię, pracujących na dwie linie wałów zakończonych trójłopatowymi śrubami napędowymi. Zespół turbin składał się z turbiny wysokiego ciśnienia i turbiny niskiego ciśnienia, usytuowanych w jednym korpusie, oraz turbiny biegu wstecznego i turbiny marszowej, umieszczonych w odrębnym korpusie. Dziobowa turbina napędzała prawoburtową linię wałów, zaś rufowa lewą. Parę dostarczały cztery kotły wodnorurkowe o ciśnieniu roboczym 16 kG/cm². Spaliny odprowadzano do czterech niskich, zgrupowanych w pary kominów.
Maszyny osiągały łączną moc projektową 12 500 KM, co pozwalało na rozwijanie średniej prędkości maksymalnej co najmniej 31 węzłów przez sześć godzin. Zapas paliwa płynnego wynosił od 120 do 160 ton, co zapewniało zasięg 1200–1400 Mm przy prędkości 12–14 węzłów.
Energia elektryczna wytwarzana była przez umieszczone w maszynowniach dwie prądnice o napędzie parowym. Na rufie znajdował się pojedynczy, częściowo zrównoważony ster, poruszany za pomocą parowej maszyny sterowej umiejscowionej na pokładzie głównym pod nadbudówką dziobową.