Wymiana zewnętrznej kaniuli w ciągu 5–7 dni od jej założenia jest potencjalnie niebezpieczna ze względu na ryzyko zapadnięcia się tchawicy i w konsekwencji utraty drożności dróg oddechowych. Jedynym wskazaniem do wymiany zewnętrznej kaniuli jest uszkodzenie mankietu lub konieczność zastosowania rurki tracheostomijnej o innym rozmiarze lub kształcie. Wczesna wymiana zewnętrznej rurki tracheostomijnej, zwłaszcza po wykonaniu zabiegu przezskórnego, powinna być przeprowadzona przez lekarza przeszkolonego w tej technice ciśnienie w mankiecie rurki utrzymywać w granicach 20-25 mmHg odsysanie wydzieliny umożliwienie mówienia - po odłączeniu od wentylacji mechanicznej, kaniula wewnętrzna jest usuwana u pacjentów przytomnych i w dobrym stanie, umożliwiając przepływ powietrza wydechowego przez krtań, gdy zewnętrzny koniec rurki tracheostomijnej jest zaopatrzony w zawór jednokierunkowy umożliwiający przepływ powietrza wdechowego przez rurkę tracheostomijną podczas wdechu, ale zamyka się podczas wydechu i powietrze wydychane jest przez krtań odżywianie doustne - pacjenci z tracheotomią są utrzymywani w pozycji z głową uniesioną do 45° podczas karmienia, które powinno być nadzorowane przez opiekuna i starannie oceniane pod kątem zachłyśnięcia lub regurgitacji