Bronisław Onufry Kopczyński, często jako Onufry Bronisław Kopczyński, ps. Stefan Barwiński, Adam, ps. muzyczne Lech Kobron, Sławomir Bronicz (ur. 10 września 1916W 1917 według publikacji: Stanisław Ozimek, Film polski w wojennej potrzebie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974, s. 157. w Warszawie, zm. 5 kwietnia 1943 na Majdanku) – polski muzyk (kompozytor, dyrygent), poeta, krytyk, publicysta związany z narodową demokracją, założyciel i pierwszy redaktor konspiracyjnego czasopisma „Sztuka i Naród”.
Życiorys Był synem malarza Bronisława Kopczyńskiego i Lucyny z Kozłowskich. Imię Onufry otrzymał po Onufrym Kopczyńskim. Miał siostrę Laurę (1909–1986), aktorkę oraz brata Zbigniewa. W 1934 ukończył Państwowe Gimnazjum im. Joachima Lelewela w Warszawie. Po maturze rozpoczął studia w Państwowym Konserwatorium Warszawskim, studiował w klasie kompozycji u Piotra Rytla oraz dyrygentury u Waleriana Bierdiajewa, które ukończył tuż przed II wojną światową.
Przed II wojną światową był związany z RNR–Falanga. Został przewodniczącym powstałej w grudniu 1936 Polskiej Organizacji Akcji Kulturalnej (POAK) oraz redaktorem czasopisma „Ruch Kulturalny”. Twórcy POAK propagowali m.in.