Pas mistrzowski stracił już w następnej walce, z Elio Rojasem, która odbyła się 14 lipca 2009 roku. Aō przegrał ten pojedynek jednogłośnie na punkty w stosunku 116-113, 117-111 i 118-110.
Na ring powrócił w grudniu tego samego roku, pokonując jednogłośnie na punkty Feidera Vilorię. 26 listopada 2010 roku pokonał na punkty Vitalija Tajberta i zdobył tytuł mistrza WBC w kategorii junior lekkiej. Swój tytuł obronił trzy razy. W kwietniu 2011 roku znokautował w czwartej rundzie Humberto Mauro Gutierreza. Siedem miesięcy później pokonał na punkty po niejednogłośnej decyzji sędziów Devisa Boschiero. W kwietniu 2012 roku pokonał natomiast na punkty Terdsaka Jandaenga. Pas mistrzowski stracił w październiku 2012 roku, po porażce na punkty z Gamalielem Díazem.
Kolejną walkę stoczył 13 lipca 2013 roku, nokautując w drugiej rundzie Hardy'ego Paredesa. Cztery miesiące później już w pierwszej rundzie znokautował Edgara Lomeliego. W 2014 roku stoczył dwa zwycięskie pojedynki: 23 kwietnia pokonał na punkty Marco Antonio Lopeza, a 22 października również na punkty zwyciężył z byłym mistrzem świata WBA i IBF, Juanem Carlosem Salgado.