Jej najlepszym wynikiem było siódme miejsce na torze Iowa Speedway, ale pozostałe rezultaty znacznie odbiegały od oczekiwań; gdyż zespół Dreyer & Reinbold był jednym ze słabszych w całej stawce IRL.
Szukając nowych rozwiązań, Fisher zdecydowała się założyć własny zespół. W tym projekcie główną rolę odegrali jej mąż Andy O'Gara i jego ojciec Jim (obaj byli pracownikami Dreyer & Reinbold).
W 2008 roku Fisher w barwach własnego zespołu wzięła udział w trzech wyścigach, w tym Indianapolis 500. Przygotowania do tego wyścigu miały dramatyczny przebieg, gdyż w ostatniej chwili wycofał się główny sponsor (Gravity Entertainment), co postawiło pod znakiem zapytania jej start w majowym klasyku. Dzięki wsparciu kilku lokalnych firm oraz wzięciu kredytu pod zastaw własnego domu, Fisher mogła jednak wystartować, ale w trakcie rywalizacji została uderzona przez Tony Kanaana, który chwilę wcześniej rozbił się o zewnętrzną ścianę.
Po wyścigu Fisher w bardzo emocjonalny sposób podała w wątpliwość udział w dwóch dalszych, zaplanowanych na sezon 2008 zawodach, gdyż dobry wynik w Indianapolis był podstawą do negocjacji z nowymi sponsorami.