Po wojnie – od kwietnia 1946 – był szefem wojsk inżynieryjnych Wojsk Lądowych Armii Radzieckiej. Następnie pełnił służbę na coraz niższych stanowiskach. W ramach represji 9 listopada 1951 został zdegradowany do stopnia generała pułkownika wojsk inżynieryjnych. Od 1952 był szefem Wojsk Inżynieryjnych Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Od 1954 był zastępcą szefa zakwaterowania i budownictwa Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Po XX Zjeździe KPZR, 8 marca 1956 przywrócono mu stopień marszałka wojsk inżynieryjnych. Jako marszałek wojsk inżynieryjnych pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego do spraw zakwaterowania i budownictwa. Funkcję tę sprawował do śmierci.
Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie, 12 czerwca 1957 w Moskwie. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Awanse generał major wojsk inżynieryjnych 4 czerwca 1940; generał porucznik wojsk inżynieryjnych 29 marca 1943; generał pułkownik wojsk inżynieryjnych 16 września 1943; marszałek wojsk inżynieryjnych 21 lutego 1944;