Z kolei w 1862 występował gościnnie w Paryżu, gdzie wywołał entuzjazm swoim pas mazurowym wykonywanym w duecie z solistką baletu petersburskiego, Marią Petipą.

5 czerwca 1872 ożenił się w Petersburgu z owdowiałą Polką, byłą tancerką tamtejszej sceny, Julią Ledé z domu Dymińską. Okazał się troskliwym ojczymem dla jej wcześniejszych pięciorga dzieci, a spośród czworga ich wspólnego potomstwa: syn Józef (1868–1942) oraz córki Julia (1866–1969) i Matylda (1872–1971) zostali tancerzami baletu cesarskiego. Od pojawienia się Matyldy na scenie określano ją w teatrze Krzesińską II, dla odróżnienia od występującej już wcześniej, jej starszej siostry Julii, którą nazywano odtąd Krzesińską I. Matylda została później jedną z najświetniejszych primabalerin baletu petersburskiego.

W czasie swej długiej kariery Feliks Krzesiński zyskał w Rosji liczne dowody uznania. Cieszył się szacunkiem czterech kolejnych cesarzy: Mikołaja I, Aleksandra II, Aleksandra III i Mikołaja II, który w młodości przeżył głośny romans z jego córką Matyldą, a potem opiekował się nią aż do rewolucji.