Wyposażenie Na okręcie zamontowano jeden reflektor o średnicy 60 cm, umieszczony na platformie pomostu bojowego. Niszczyciel wyposażony był w dwie kotwice admiralicji, umieszczone na obu burtach na specjalnych platformach kotwicznych i podnoszone zamontowaną na dziobie wciągarką z napędem parowym oraz ręcznym. Do łączności wewnętrznej służyło co najmniej 10 głównych linii rur głosowych, prowadzących do poszczególnych stanowisk i pomieszczeń. Jako środki ratownicze i komunikacyjne na okręcie znajdowały się: 7-metrowy ponton, 7-metrowy welbot, 4-metrowy jol oraz dwie szalupy Burtona.
Służba Przed I wojną światową „Capitaine Mehl” został wcielony do służby w Marine nationale 5 listopada 1913 roku. Jednostka otrzymała numer identyfikacyjny M73 i znak burtowy „ML”. Niszczyciel został przydzielony do 2 Lekkiej Eskadry (fr. 2e Escadre légère), operującej na Morzu Północnym i Atlantyku.
1 sierpnia 1914 roku, tuż przed wybuchem I wojny światowej, „Capitaine Mehl” znajdował się w składzie operującej z Cherbourga Dywizji Torpedowej 2 Lekkiej Eskadry (wraz z siostrzanym niszczycielem „Francis Garnier”).