Dehorter – francuski niszczyciel z okresu I wojny światowej, jedna z 12 zbudowanych jednostek typu . Wyporność okrętu wynosiła 870 ton, a jego główne uzbrojenie stanowiły dwa działa kalibru 100 mm, wsparte lżejszą artylerią oraz bronią torpedową. Napędzana turbinami parowymi jednostka rozwijała prędkość 31 węzłów, osiągając zasięg 1200–1400 Mm przy prędkości 12–14 węzłów.
„Dehorter” został zwodowany 18 kwietnia 1912 roku w stoczni w Le Grand-Quevilly, a w skład Marine nationale wcielono go w marcu 1913 roku. Okręt służył na Morzu Śródziemnym, aktywnie uczestnicząc w działaniach wojennych. Jednostkę wycofano ze służby 15 lutego 1933 roku i sprzedano w celu złomowania, jednak 22 listopada tego roku podczas holowania zderzyła się z parowcem i zatonęła u ujścia Loary.
Projekt i budowa Po zbudowaniu serii niszczycieli (fr. contre-torpilleur d’escadre) „450-tonowych” (typów: , i ) dowództwo marynarki francuskiej Marine nationale podjęło działania w celu pozyskania większych okrętów. W 1907 roku Rada Najwyższa Floty postanowiła, że do 1919 roku zostaną zbudowane 63 nowe jednostki tej klasy, co oznaczało wodowanie sześciu–siedmiu okrętów rocznie.