Wyposażenie Na okręcie zamontowano jeden reflektor o średnicy 60 cm, umieszczony na platformie pomostu bojowego. Niszczyciel wyposażony był w dwie kotwice admiralicji, umieszczone na obu burtach na specjalnych platformach kotwicznych i podnoszone zamontowaną na dziobie wciągarką z napędem parowym oraz ręcznym. Do łączności wewnętrznej służyło co najmniej 10 głównych linii rur głosowych, prowadzących do poszczególnych stanowisk i pomieszczeń. Jako środki ratownicze i komunikacyjne na okręcie znajdowały się: 7-metrowy ponton, 7-metrowy welbot, 4-metrowy jol oraz dwie szalupy Burtona.
Służba „Francis Garnier” został wcielony do służby w Marine nationale 9 lutego 1914 roku. Jednostka otrzymała numer identyfikacyjny M75 i znak burtowy „FG”. 20 lutego „Francis Garnier” został przyporządkowany do składu 2. Lekkiej Eskadry, operującej na Morzu Północnym i Atlantyku. 20 kwietnia „Francis Garnier” wyszedł z Cherbourga i dołączył pod Calais do krążowników „” i „” w celu powitania brytyjskiej rodziny królewskiej.