Decyzją prezydenta Francji Armanda Fallièresa z 12 stycznia 1912 roku dowództwo budowanego okrętu objął kpt. mar. (fr. lieutenant de vaisseau) V.-A. de Pianelli. W dniach 20 grudnia 1912 roku oraz 1 lutego i 2 kwietnia 1913 roku okręt przeszedł wstępne testy stoczniowe. 1 lutego w wyniku przegrzania łożyska oporowego turbiny na pokładzie niszczyciela wybuchł pożar, a w jego rezultacie uszkodzona została także mesa oficerska. 3 kwietnia „Francis Garnier” został przekazany marynarce i poddany oficjalnym próbom morskim. Ich program obejmował pomiar liczby obrotów śrub przy prędkości 14 węzłów i przy prędkości maksymalnej, określenie zużycia paliwa przy prędkości 14 węzłów, pomiar prędkości maksymalnej podczas próby 6-godzinnej, sprawdzenie funkcjonowania wszystkich mechanizmów okrętowych oraz uzbrojenia artyleryjskiego i torpedowego. Wyniki prób były niezadowalające: okręt przy wyporności 746,127 tony rozwinął prędkość od 29,38 do 29,84 węzła. W rezultacie na niszczycielu rozpoczęto prace zmieniające konstrukcję jego turbin, co opóźniło wcielenie go do służby.