Kaplica Moskiewska (łac. Sacellum Moscovitarum) nazywana także Grobowcem Carów Szujskich – niezachowana prawosławna kaplica grobowa w Warszawie, wzniesiona ok. 1620 r. przez króla Zygmunta III Wazę jako mauzoleum dla zmarłego w Polsce cara Wasyla IV Szujskiego, jego brata Dymitra„...Król ciała ich do Warszawy sprowadzić rozkazał, i wspaniałym grobowcem w kościele XX. Dominikanów kaplica Moskiewską zwanym ozdobił....” s. 130–131, [w:] i wielkiej księżny Jekateriny Grigoriewny, żony Dymitra Szujskiego, którzy dostali się do niewoli w czasie wojny polsko-rosyjskiej po bitwie pod Kłuszynem 4 lipca 1610.
Po 1705 jako kaplica grobowaZa: J.U. Niemcewicz, „Dzieje panowania Zygmunta III...”, Wrocław, 1822, s. 130–131. przy kościele pw. Matki Boskiej Zwycięskiej dominikanów obserwantów, według większości opracowań rozebrana wraz z kościołem po 1818, jeśli zaś uznać słuszność hipotez utożsamiających kaplicę ze skarbczykiem przy pałacu Słuszków, rozebrana dopiero w 1954Podczas wykopalisk archeologicznych prowadzonych w latach 1938–1939 w „altance ogrodowej przy pałacu Słuszków”, jak ją nazywano w niektórych opracowaniach – Tadeusz Prus-Faszczewski zidentyfikował resztki barokowej altanki jako pozostałości Kaplicy Moskiewskiej. Znajdowały się one pod przedłużoną (między ul. Nowy Świat a ul. Tamka) po 1945 ul.