Wielki dekanat kłodzki – historyczna jednostka podziału terytorialnego Kościoła katolickiego na ziemi kłodzkiej.
Historia Początki organizacji kościelnej Ziemia kłodzka (odrębnie od Śląska, zależnego od biskupów wrocławskich) podlegała biskupstwu w Pradze już od jego powstania w 973 r. Między 1179 a 1180 r. powstał pierwszy drewniany kościół w Kłodzku pw. św. Wacława na Górze Zamkowej (tzw. pogański)Kazimierz Marcinek, Wacław Prorok, Ziemia Kłodzka. Przewodnik turystyczny, Kłodzko 1995, s. 9.. W końcu XII w. pojawił się w diecezji praskiej podział na dekanaty i archidiakonaty. Na ziemi kłodzkiej został utworzony osobny dekanat, wchodzący w skład archidiakonatu hradeckiegoKurt Ungrad, Dezernent für Kirchengeschichte der Grafschaft Glatz, w: Personalschematismus des katholischen Klerus aus der Grafschaft Glatz, 1994, s. 4–5.. Pierwszym znanym z imienia dziekanem był w połowie XIII w. niejaki o. C (być może Christoph?), proboszcz z Szalejowa DolnegoJoseph Kögler, Die Chroniken der Grafschaft Glatz, t. 5, nowe wyd.: D. Pohl, Modautal 1993, s..