W latach 40. poświęcił się pracy naukowej, w latach 1945–1947 był wykładowcą języków i literatury słowiańskiej na Uniwersytecie Harvarda. Prowadził zajęcia poświęcone muzyce w Colorado College w Colorado Springs (1940 i 1947–1949), Simmons College w Bostonie (1947–1949), Peabody Conservatory w Baltimore (1956–1957), University of California w Los Angeles (1964–1967). W latach 1962–1963 gościł z wykładami w ZSRR, Polsce, Jugosławii, Rumunii i Grecji.
Twórczość Związany był ze środowiskiem amerykańskiej awangardy muzycznej, jako dyrygent propagował i poprowadził prawykonania utworów takich twórców jak Charles Ives, Carl Ruggles, Edgar Varèse czy Henry Cowell. Jako kompozytor eksperymentował z tonalnością, wprowadzał współbrzmienia atonalne i politonalne oraz serie dwunastodźwiękowe. Skomponował m.in. Studies in Black and White na fortepian (1928), My Toy Balloon na orkiestrę i 100 kolorowych balonów (1942), Gravestones na głos i fortepian (1945), Minitudes na fortepian (1971–1977). Był autorem leksykonów Thesaurus of Scales and Melodic Patterns (1947) i Lexicon of Musical Invective (1953). Od 1958 roku redagował kolejne wydania Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. Napisał prace Music since 1900 (1937, 5.