Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską i ma metrykę średniowieczną. Istnieje co najmniej od drugiej połowy XIII wieku. Wieś była początkowo własnością szlachecką należącą do wielkopolskiej szlachty z rodu Świdwów Szamotulskich herbu Nałęcz, a później także do Górków herbu Łodzia oraz Niegodewskich, Moszczenickich i Niegolewskich. W 1445 leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. W 1298 odnotowana jako siedziba własnej parafii w archidiakonacie poznańskim, a w 1510 leżała w dekanacie Oborniki.
Pierwsze zachowany zapis historyczny dotyczący miejscowości, pochodzi z XIV wiecznych źródeł kościelnych i podaje, że w 1298 Andrzej Zaremba biskup poznański, dzieląc dotychczasowy archidiakonat poznański na trzy archidiakonaty, zaliczył m.in. kościół w Kaźmierzu do archidiakonatu większego, czyli poznańskiego. Wieś Kaźmierz stała się miastem w drugiej połowie XIV wieku. W 1384 odnotowane zostało jako "oppidum", a w 1386 wspomniano mieszczan kaźmierskich.