thumb|240px|Grób Władysława Garnowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Władysław Garnowski (ur. 25 listopada 1898 w Komarnie, zm. 25 maja 1954) – polski sędzia, od 1947 do 1949 prezes Najwyższego Sądu Wojskowego, doktor prawa, pułkownik Wojska Polskiego.

Życiorys W latach 1917–1918 służył w cesarskiej i królewskiej armii, brał udział w walkach na Wołyniu.

Od 1919 służył jako podporucznik Wojska Polskiego, a w latach 1919–1921 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, zaś od 1920 do 1923 studiował prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.

W latach 1923–1944 orzekał na różnych stanowiskach w sądownictwie powszechnym, w tym do 1944, w ramach okupacyjnego polskiego sądownictwa powszechnego, jako sędzia Sądu Okręgowego w Rzeszowie. Uczestniczył w wojnie obronnej Polski. W 1939 i 1941 krótko więziony przez niemiecką administrację okupacyjną. Od maja 1943 w strukturach AK.