Michaił Chilinski (ur. w miejscowości Fastowiec w obwodzie kijowskim na Ukrainie) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego, oficer sztabowy armii ZSRRHenryk P. Kosk, Generalicja polska, t. I, s. Pruszków 1998, s. 93..
Życiorys Urodził się w rodzinie polskiej na Ukrainie. W 1937 ukończył Oficerską Szkołę Piechoty w Kijowie. W 1941 ukończył studia w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie.
Od 7 lipca 1944 pełnił służbę w Wojsku Polskim w stopniu pułkownika dyplomowanego – początkowo jako pomocnik szefa Wydziału Operacyjnego Sztabu Głównego WP, następnie jako starszy pomocnik szefa Oddziału Operacyjnego Sztabu Głównego WP – do końca wojny.
Po wojnie od 6 października 1945 był szefem Wydziału Operacyjnego Dowództwa Okręgu Wojskowego nr V w Krakowie. Od kwietnia 1947 był szefem sztabu Grupy Operacyjnej „Wisła”. Z kolei pełnił obowiązki kierownika grupy wykładowców taktyki Akademii Sztabu Generalnego WP. Następnie dowodził 9 Dywizją Piechoty w Rzeszowie – od 1 października 1947 do 16 kwietnia 1948. Z kolei do 27 kwietnia 1949 był szefem sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego nr VII w Lublinie. Od 1 maja 1949 pełnił służbę jako szef Wojskowego Instytutu Geograficznego, następnie przeformowanego w Zarząd IX Topograficzny Sztabu Generalnego WP – do 29 grudnia 1950.