Od 21 marca 1944 do 22 listopada 1944 w stopniu pułkownika pełnił służbę w LWP jako szef służby zdrowia 1 Armii WP. 11 listopada 1944 na podstawie dekretu KRN awansował na stopień generała brygady. Od grudnia 1944 był szefem służby zdrowia WP, następnie szefem Departamentu Służby Zdrowia MON do stycznia 1946. 10 stycznia 1945 uzyskuje stopień doktora nauk medycznych Uniwersytetu Lubelskiego. Był też redaktorem naczelnym „Lekarza Wojskowego” (1945–1946).
15 marca 1946 wrócił do ZSRR, gdzie pracował jako szef instytutu doświadczalnego i jednocześnie chirurg w szpitalu leningradzkim. 16 września 1964 przeszedł do rezerwy. Zmarł w Leningradzie i tam został pochowany.
Ordery i odznaczenia Order Krzyża Grunwaldu II klasy (11 maja 1945)Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 11 maja 1945 za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą. Por. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Złoty Krzyż Zasługi (1946) Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia (ZSRR) Order Czerwonej Gwiazdy (ZSRR) Medal „Za obronę Leningradu” (ZSRR)
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, t. XXI. Zarys dziejów wojskowej służby zdrowia, Wyd. Warszawa 1974. E.J.Nalepa - Oficerowie Armii Radzieckiej w Wojsku Polskim w latach 1943–1968, Wyd.