Wyspa Króla Jerzego – największa wyspa w archipelagu Szetlandów Południowych, odkryta przez Williama Smitha w 1819 roku. Została nazwana na cześć Jerzego III, króla Wielkiej Brytanii.
Położenie Wyspa położona jest 120 km od wybrzeży Antarktydy na Oceanie Południowym, ma powierzchnię 1150 km², długość około 95 km i szerokość 25 km. W 90% pokryta jest lodem. Średnia roczna temperatura powietrza wynosi −1,6 °C. Najniższa zanotowana temperatura wynosiła −32,3 °C, a najwyższa +16,7 °C. Średnia temperatura gleby na głębokości 5 cm waha się między +4,0 °C w styczniu a −1,8 °C we wrześniu.
Stacje badawcze Na wyspie znajdują się stacje badawcze dziewięciu krajów, w tym polska Stacja Antarktyczna im. Henryka Arctowskiego. Polska stacja położona jest nad Zatoką Admiralicji, podobnie jak brazylijska i peruwiańska. Pozostałe grupują się nad Zatoką Maxwella na południowym zachodzie wyspy, gdzie większe fragmenty lądu są wolne od lodu. Stacja peruwiańska działa tylko latem, pozostałe są całoroczne. Na wyspie znajdują się także mniejsze obozy terenowe i tzw.