przeszedł kurs artyleryjski, po czym awansował do stopnia podporucznika. W Paryżu opublikował wspomnienia z okresu wojny domowej pt. "На Москву". Zamieszkał w Bułgarii, a następnie Królestwie SHS. Objął funkcję sekretarza Stowarzyszenia Gallipojczyków. Do 1930 r. redagował w Belgradzie pismo "Новое Время". W 1923 r. wydał kolejną książkę pt. "Русская Армия на чужбине". W organie prasowym Stowarzyszenia Gallipojczyków publikował dziennik, będący przedłużeniem jego pamiętników. Publikował liczne artykuły w różnych pismach emigracyjnych, jak "Часовой", czy "Вестник Галлиполийцев". Zajmował się też historią masonerii. Jednocześnie wraz z baronem gen. Piotrem N. Wranglem prowadził inspekcje miejsc dyslokacji białych wojskowych w Królestwie SHS. W 1926 r. w Belgradzie opublikował książkę pt. "Годы. Очерки пятилетней борьбы". W 1934 r. był współautorem zbioru artykułów pt. "Генерал Кутепов: сборник статей". Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1940 r., wstąpił do Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Otrzymał stopień starszego szeregowego. 7 listopada 1944 r.