Telefonia na Dolnym Śląsku
Do 1944 roku Według stanu z 1938 roku na Dolnym Śląsku działało wówczas 60 central telefonii międzymiastowej, 550 miejscowej i 700 abonenckiej. Położonych było 3100 km kabli sieci miejscowej, 2000 km dalekosiężnej i okręgowej oraz 6700 km napowietrznej międzymiastowej. W samym Wrocławiu działały cztery duże centrale telefoniczne: Centrum, Północ, Południe i Stefan oraz dwie lokalne: w Leśnicy i na Psim Polu.
Zniszczenia wojenne Po wyzwoleniu Twierdzy Wrocław dokonano szacunkowego bilansu zniszczeń urządzeń telekomunikacyjnych na Dolnym Śląsku. W 70 procentach zniszczone zostały centrale telefoniczne (42 międzymiastowe, 385 miejscowych i około 490 abonenckich), w 50 procentach kable sieci miejscowej (razem 1600 km kabli), w 60 procentach kable dalekosiężne i okręgowe (1200 km) i w 80 procentach telefoniczne linie napowietrzne międzymiastowe (ok. 5400 km). Ponadto zniszczeniu uległa połowa budynków pocztowo-telekomunikacyjnych, 80 procent sprzętu i innego inwentarza oraz 90 procent środków przewozowo-transportowych. Zniszczenia dotknęły głównie północnych rejonów Dolnego Śląska, zaś południowe rejony, z niewielkimi wyjątkami, ocalały od zniszczeń.