Na widok zbliżających się Galów Cezar kazał wyprowadzić swą konnicę (byli to sprzymierzeni z Rzymem Galowie oraz najemni Germanie), by gwałtownym atakiem powstrzymała natarcie jazdy galijskiej. Powstańcy mając przewagę liczebną zaczęli brać górę nad jazdą Cezara i dlatego, gdy jego jeźdźcy znaleźli się już w trudnym położeniu, posłał z odsieczą blisko czterystu jeźdźców germańskich, których od początku kampanii w Galii miał przy sobie. Galowie nie potrafili wytrzymać ich uderzenia i zmuszeni do ucieczki ze znacznymi stratami wycofali się do głównych sił.
Po rozgromieniu jazdy galijskiej mieszczan z Nowiodunum ponownie ogarnęło przerażenie – tych uważali za sprawców podburzenia ludu, przywiedli pojmanych do Cezara i poddali mu się. Po tych wydarzeniach Cezar ruszył na miasto Avaricum (dzisiejsze Bourges), największe i najlepiej umocnione w kraju Biturygów.
Bibliografia Gajusz Juliusz Cezar, Wojna Galijska, przełożył i opracował Eugeniusz Konik, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1978, Ks. VII, 57, s. 252-256. Gerard Walter, Cezar, przeł. Danuta Wilanowska, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1983, s.259-261. A. Krawczuk, Gajusz Juliusz Cezar, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź, Wrocław 1990, s. 146-147. Tadeusz Romanowski, Alezja 52 p.n.e., Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, str. 178-185.
Nowiodunum