thumb|Inwazja Okinawy thumb|Bombardowanie pancernika Yamato thumb|Szeregowiec Paul E. Ison z 1. Dywizji Marines biegnie przez Dolinę Śmierci na Okinawie, 10 maja 1945 roku thumb|Ostatnie zdjęcie gen. Bucknera (P) przed śmiercią Bitwa o wyspę Okinawa – ostatnia bitwa na dużą skalę w wojnie na Pacyfiku, przeprowadzona w ramach desantowej operacji Iceberg amerykańskich sił zbrojnych, mającej na celu opanowanie japońskiej wyspy Okinawa w archipelagu Riukiu. Rozpoczęta 1 kwietnia 1945 roku, została zakończona 21 czerwca zwycięstwem wojsk amerykańskich. Nazywana także operacją okinawską ze względu na znaczenie i ogrom zaangażowanych sił.
Przygotowania do bitwy Strona japońska W miarę postępów ofensywy amerykańskiej na Pacyfiku przeciw wojskom japońskim, dowództwo japońskie przygotowało plan obrony wyspy już w połowie 1944 roku. Zakładał on użycie formowanej na Okinawie 32 Armii japońskiej w składzie 24. i 62 Dywizja Piechoty, 44 Brygada Piechoty, grupy artylerii i 27 Pułk Pancerny. Całość dowodzona była przez gen. Mitsuru Ushijimę. Działania obronne 32 Armii wspomagane były przez flotę i lotnictwo, a w szczególności marynarzy samobójców i pilotów kamikaze.